4 Soat Yomgвђ™ir — Ovozi

Shovqinli shahar butunlay jim bo‘lib qoldi. Faqat tomga urilayotgan tomchilarning musiqasi eshitilardi. Rassom bu ovozni tinglab, hayotdagi barcha og‘ir o‘y-fikrlarini yuvib yuborgandek his qildi.

Soat millari to‘rt soat o‘tganini ko‘rsatganida, osmon ochildi. Rassom o‘z soatini cho‘ntagiga soldi va tabassum bilan chiqib ketdi. U o‘zi bilan birga eng qimmatli narsani — to‘rt soatlik ichki xotirjamlikni olib ketayotgan edi. 4 Soat Yomg’ir Ovozi

Kutubxonadagi boshqa odamlar ham kitoblarini yopib, yomg‘irning ohangiga quloq tutdilar. Bu shunchaki yomg‘ir emas, go‘yo qalblarni tinchlantiruvchi meditatsiya edi. Shovqinli shahar butunlay jim bo‘lib qoldi

Yomg‘ir pasayib, mayin shivalashga o‘tdi. Rassom o‘z asarini tugatdi — unda na ranglar, na shakllar bor edi. Unda faqat yomg‘irning ruhi, sokinligi va o‘sha to‘rt soatlik xotirjamlik muhrlangandi. Kutubxonadagi boshqa odamlar ham kitoblarini yopib

Bugun ham ko‘pchilik aynan shu **"4 soatlik yomg‘ir ovozi"**ni tinglab, o‘sha rassom kabi dunyoning shovqinidan dam olishni istaydi.

Bu hikoya o‘sha mashhur deb nomlangan sokinlik va xotirjamlik dunyosiga bag‘ishlanadi.

Bir kuni osmonni qora bulutlar qopladi va kutilmaganda shiddatli yomg‘ir quyib yubordi. Rassom o‘zining eski soatini stol ustiga qo‘ydi. Millar ko‘rsatib turguniga qadar yomg‘ir to‘xtamadi. Bu to‘rt soat ichida dunyo o‘zgacha ko‘rinish oldi: