Fırtına dindiğinde, bahçede sadece Daisy ve onun sarsılmaz duruşu kalmıştı. Artık o eski, ürkek küçük papatya değildi. Gövdesi ince ama kökleri toprağın kalbine kadar inmişti.
"Küçüktüm," dedi gökyüzüne bakarak. "Ama şimdi anlıyorum; büyüklük boyda değil, ruhun rengindedir. Ve benim rengim, tüm renkleri içinde barındıran o asil siyah." Black Diasy Kucuktum Daha Uzun Versiyon
Zaman geçti, Daisy her sabah biraz daha büyüdü ama içindeki o "küçük" çocuk hiç gitmedi. Bir gün büyük bir fırtına koptu. Gökyüzü karardı, rüzgar bir dev gibi kükredi. Renkli çiçekler, taç yapraklarını birer birer kaybederken, Daisy olduğu yerde dimdik durdu. Siyah yaprakları, fırtınanın karanlığıyla birleşmişti. O an anladı ki; farklı olmak, aslında en büyük zırhıydı. büyüklük boyda değil