Znowu ta sama pętla, kiedy gasną wszystkie światła,Cisza w pokoju krzyczy, prawda wcale nie jest łatwa.Zamykam oczy, żeby nie widzieć tego, co boli,Serce jak z betonu, pęka powoli, powoli.Kolejny dzień w masce, uśmiech to tylko przebranie,Zadaję sobie pytania, na które nie znam odpowiedzi rano przy śniadaniu.Chciałbym wymazać te filmy, co w głowie wciąż lecą,Gdzie byliśmy my, a teraz tylko cienie pod powieką.
Based on the title's emotional theme, here is a creative piece (lyrics/poetry) inspired by that specific mood: Nie Chcę Czuć (Inspired Piece) milosz_ftkondzio_nie_chce_czuc
Pusty kieliszek na stole, pełna głowa wspomnień,Mówili „czas leczy rany”, ale zapomnieli o mnie.Duszę się w tym mieście, gdzie każdy czegoś chce,A ja chcę tylko uciec tam, gdzie nie znajdą mnie.Kondzio, podkręć to głośniej, niech bas zagłuszy myśli,Może w tym hałasie w końcu jakiś ratunek mi się przyśni.Ale na razie stoję tu, zimny jak grudniowy lód,Byle nie czuć, byle nie czuć... to mój jedyny głód. Znowu ta sama pętla, kiedy gasną wszystkie światła,Cisza