அப்போது ஆசிரியர் வகுப்பிற்குள் நுழைகிறார். ஹட்டோரி சட்டென்று ஒரு திரைக்குப் பின்னால் மறைந்து கொள்கிறான்.
ஆசிரியர் கெனிச்சியை அழைத்து, "இந்த 100 கடினமான கணக்குகளை இன்று மாலைக்குள் முடித்துவிட்டுத்தான் நீ வீட்டுக்குச் செல்ல வேண்டும்" என்று கட்டளையிடுகிறார். கெனிச்சி அழுதுகொண்டே அமர்ந்திருக்கிறான்.
"ரொம்ப நன்றி ஹட்டோரி! நீ மட்டும் இல்லையென்றால் நான் இன்று இரவு வரை பள்ளியிலேயே இருந்திருப்பேன்."
கெனிச்சி பயந்து நடுங்குகிறான். "ஐயோ! ஆசிரியர் இன்று என்னை விடமாட்டார் போலிருக்கிறதே, ஹட்டோரி எங்கே?" என்று தனக்குள் புலம்புகிறான்.
"என்ன கெனிச்சி, முடித்துவிட்டாயா? அதற்குள் எப்படி...?"
அப்போது ஆசிரியர் வகுப்பிற்குள் நுழைகிறார். ஹட்டோரி சட்டென்று ஒரு திரைக்குப் பின்னால் மறைந்து கொள்கிறான்.
ஆசிரியர் கெனிச்சியை அழைத்து, "இந்த 100 கடினமான கணக்குகளை இன்று மாலைக்குள் முடித்துவிட்டுத்தான் நீ வீட்டுக்குச் செல்ல வேண்டும்" என்று கட்டளையிடுகிறார். கெனிச்சி அழுதுகொண்டே அமர்ந்திருக்கிறான்.
"ரொம்ப நன்றி ஹட்டோரி! நீ மட்டும் இல்லையென்றால் நான் இன்று இரவு வரை பள்ளியிலேயே இருந்திருப்பேன்."
கெனிச்சி பயந்து நடுங்குகிறான். "ஐயோ! ஆசிரியர் இன்று என்னை விடமாட்டார் போலிருக்கிறதே, ஹட்டோரி எங்கே?" என்று தனக்குள் புலம்புகிறான்.
"என்ன கெனிச்சி, முடித்துவிட்டாயா? அதற்குள் எப்படி...?"