Niezależnie od tego, czy nasze niebo jest prawdziwe, czy jest tylko szafirowym pikselem na ekranie Boga, krew w naszych żyłach tętni tu i teraz. I to jest jedyna rzeczywistość, której musimy być wierni.

Oto rozbudowana treść literacko-filozoficzna pod tytułem , eksplorująca granice rzeczywistości, technologii i ludzkiej percepcji. SYMULACJA: Po drugiej stronie lustra danych I. Przebudzenie wewnątrz kodu

Jeśli założymy, że żyjemy w symulacji, pojawia się pytanie o cel. Czy jesteśmy eksperymentem socjologicznym? Rozrywką dla wyższej inteligencji? A może po prostu efektem ubocznym gigantycznego obliczenia, którego sens wykracza poza nasze pojmowanie?

Może jednak odpowiedź jest prostsza. Symulacja to nie więzienie, ale lustro. Pozwala nam zadać pytanie o to, co w nas jest . Czy miłość, cierpienie i poczucie „ja” można sprowadzić do zer i jedynek? Jeśli czujemy, że nasza świadomość jest czymś więcej niż sumą danych, to właśnie tam znajduje się wyjście z programu. V. Epilog: Wybór