Zй™hmй™tdй™n Qorxan Adam Sonradan Bu Qorxunun [Best Pick]

Bir zamanlar zəhmətdən, işin ağırlığından və yorğunluqdan qaçan bir adam var idi. Onun üçün ən böyük qorxu, bir işin altına girmək və ya əllərini torpağa, toza bulamaq idi. "Niyə özümü yormalıyam?" deyə düşünər, gününü asan yollarla keçirməyə çalışardı. Lakin bu qorxu zamanla onun həyatında böyük bir boşluq yaratdı. Budur, həmin qorxunun necə dəyişdiyinin hekayəsi:

Bir ay tamam olanda dərvişin yanına gəldi.— Mən sandığı daşıdım, — dedi. — Amma sən mənə zəhmətdən qurtulmağın yolunu deməli idin. Mən isə bu bir ayda hər gündən daha çox işlədim. ZЙ™hmЙ™tdЙ™n Qorxan Adam Sonradan Bu Qorxunun

Dərviş sandığın içinə baxdı və dedi:— Sən artıq zəhmətdən qorxmursan, Kamil. Sən indi başqa bir şeydən qorxursan. Lakin bu qorxu zamanla onun həyatında böyük bir

Kamil dayanıb düşündü. Həqiqətən də, o artıq işləməkdən yox, qorxmağa başlamışdı. Anlamışdı ki, zəhmətdən qaçmaq insanı dincəltmir, əksinə, ruhunu çürüdür. Mən isə bu bir ayda hər gündən daha çox işlədim

İkinci həftə Kamil hiss etdi ki, artıq sandıq ona əvvəlki kimi ağır gəlmir. Üçüncü həftə isə o, yolda gedərkən nəfəsinin açıldığını, addımlarının bərkidiyini hiss etdi. Ən qəribəsi isə o idi ki, axşam yastığa baş qoyanda o qorxulu yorğunluq yox, qəribə bir hüzur duyurdu. Əvvəllər bekarçılıqdan beynində fırlanan narahat fikirlər yox olmuşdu.